2007/Apr/10

ถ้านั่งนับนิ้วว่าใช้งานอินเตอร์เน็ตมานานเท่าไหร่แล้ว อาจจะซัก 8-9 ปี
แล้วเวลาที่เริ่มทำเว็บก็กินเวลามา 7-8 ปีเช่นกัน
การมองเห็นช่องทางการเติบโตของตลาด ในมุมมองของผมก็แตกต่าง
ต่างจากคนที่เพิ่มเริ่มเล่นเน็ต หรือโตมาในวัฒนธรรมโลกเสมือนแบบตะวันตก

แต่ระหว่างระยะเวลาที่ยาวนานนั้น ผมก็ไม่ได้อยู่กับเว็บอย่างเดียว
หนีไปทำอะไรอย่างอื่นมากมาย และยังคงติดตามข่าวคราวเว็บอยู่ไม่ห่าง
จนมาถึงวันนึงที่ทุกอย่างเริ่มลงตัว มีงานการทำ มีน้องๆ คอยช่วยงาน
โปรเจคต่างๆ ที่เคยคิดไว้ก็ผุดขึ้นมาในหัว พร้อมๆ กับการหว่านพืชไว้ก่อน
เช่นการจด domain name ทันทีที่คิดชื่อออก และนำชื่อนั้นไปใช้สร้างแบรนด์ต่อไป

ohmypic.com คือหนึ่งในการหว่านพืชครั้งนั้น
ทุกวันนี้ผมได้ใช้ชื่อนี้เป็นแบรนด์สำหรับการรับงานถ่ายรูปทุกชนิด
บนกล่องแพคเก็จ จะมีคำๆ นี้ปรากฎตัวใหญ่ๆ สามารถเห็นได้เด่นชัด

จาก ohmypic ต่อยอดมาถึง dialive ที่เป็นคำสนธิระหว่าง "diary" + "alive"
เป็นคำที่มีความหมายดีด้วย แต่บังเอิญช่วงนี้ blog หรือ ไดอารี่ที่ช่วงคิวเต็ม
แทบไม่มีที่ว่างสำหรับหน้าใหม่ ที่ไม่มีตัง และความรู้ด้านโปรแกรม - -'

แต่ละ domain name ก็มีหน้าที่และการให้บริการที่ต่างกัน
ผมเลยเรียกโปรเจคนี้ว่า OHOK (อ่านว่าโอ้..โอเค)
มีบริการทั้งบนโลกจริงและโลกเสมือน ตอบสนองความต้องการทั้งสองด้าน
เพราะสมัยนี้ อยากจะหาอะไรก็เริ่มต้นจากในเน็ตก่อนเสมอ
ตั้งแต่ช่างภาพงานแต่ง จนถึงทำประกันชีวิต

OHOK ครอบคลุมตั้งแต่เว็บ community เฉพาะกลุ่มอย่างเช่นเว็บ unoffical ของมหาลัยต่างๆ
บริการช่างภาพที่แบ่งตามเรทราคาของฝีมือและประสบการณ์
โดยมีมาตรฐานงานที่ความพึงพอใจและการบริการที่ดี เป็นกันเอง
และอื่นๆ ที่คิดว่าน่าจะทำได้

เพราะยุค E-Commerce ในเมืองไทย อีกนานกว่าจะกลับมาบูมใหม่
และที่จีรังยั่งยืนจริงๆ คือการใช้ web เปรียบเสมือน showroom ให้ลูกค้ามาชม
และเลือกที่จะตัดสินใจใช้บริการนั้นๆ มากกว่า

2007/Apr/01

มีคนเสนอให้ผมต้องเขียน blog อัพเดทชีวิตความเป็นไปหน่อย ว่าเป็นอย่างไรบ้าง

อาจเป็นการดี ที่จะมีสื่อคอยอธิบายความหมายของคำว่า "เรื่อยๆ ว่ะ" ได้ชัดขึ้น

ว่า "เรื่อยๆ ว่ะ" มีมิติด้านไหนบ้าง เรื่อยค่อนดี เรื่อยนิ่งๆหรือเรื่อยแบบขอไปที

แต่จะว่าไป ผมก็ไม่มีชีวิตที่ติดขัดอะไร เรื่อยๆ ตามน้ำ ตามสภาวะแวดล้อมอยู่แล้ว

อุปสรรคมันมีให้แก้ไข ก็ต้องก้มหน้าก้มตาทำไปด้วยภาวะที่มีอยู่

เหนื่อยนักก็พักเอาแรง หายเหนื่อยก็กลับสู่สนามใหม่

อีกอย่าง ตัวคนเดียวด้วย จะคิด จะทำอะไรก็ไม่ต้องติดกับความรู้สึกใครเท่าไหร่

กลับบ้านดึก ทำงานเยอะจนลืมโทรหาใคร ไม่จำแม้วันสำคัญใดๆ

ก็ไม่ต้องกังวลว่าใครจะโกรธหรือน้อยใจ

สบาย สไตล์ชายโสด ตามนั้น